Liberalna partija podstiče ksenofobiju

U zgradi Švedskog parlamenta u subotu 23. novembra Liberalna partija je upriličila seminar “Bosna i budućnost” koji je trebao da se bavi “pomirenjem”.


Kada se u ovom kontekstu pomene pomirenje odmah pomislim druženje Zlatana Ibrahimovića i Novaka Đokovića, dvojicu uspješnih sportista koji su svojim malim prijateljskim gestovima učinili daleko više za pomirenje na Balkanu nego desetine političara sa svojim floskulama i “izvinjenjima”.

Kada se pomene pomirenja sjetim se i muzičkog udruženja “mYUsic” iz Stokholma i njegovog benda “Dejtonski sporazum” koji je prije desetak godina izvodio jugoslovensku rok muziku u jednom pubu u južnom dijelu švedske prijestolnice. Simbolično ime benda, po mirovnom ugovoru iz 1995. godine, bilo je indikator njegovog multietničkog sastava: dvojica srpskih izbjeglica, jedan iz Bosne i jedan iz Hrvatske, te tri bosanska Muslimana, ili kako se sad takođe kaže, Bošnjaka.
 


Mi bivši Jugosloveni, koji smo prije desetak godina posjećivali “mYUsic”, u Švedsku prevashodno stigli zbog rata, bili smo živ argument protiv ksenofobičnih snaga koje tvrde da ratne izbjeglice automatski sa sobom unose rat u Švedsku. Većina nas članova udruženja bili smo svjesni da imamo oprečna mišljenja po pitanju politike i konflikta u bivšoj Jugoslaviji, ali smo istovremeno shvatali da smo uprkos svemu imali puno toga zajedničkog, između ostalog jezik i kulturu, da nam se sviđala ista muzika i.sl. Drugim riječima, postojala je zajednička volja u tom miljeu koji je obuhvatao oko sto osoba da se skoncentrišemo na ono što nas spaja a ne na ono što nas zavađa. Nije bilo pokušaja da neko nekom nameće svoje mišljenje! Riječ “pomirenje” nije nikad pominjana ali to je ono što se u stvari događalo dok smo pili pivo i slušali “Dejtonski sporazum”.


Subotnji seminar o Bosni, na koji su državni sekretar Jasenko Selimović i njegov partijski kolega Fredrik Malm pozvali jednog kontraverznog ratnog generala, promovisan je kao “pomirenje” ali je predstavljao njegovu suštu suprotnost. Gost članova Liberalne partije Jovan Divjak, porijeklom Srbin iz Beograda, za vrijeme rata u Bosni bio je naime general tzv. Armije Bosne i Hercegovine, pod vođstvom bosanskog Muslimana Alije Izetbegovića.

Divjakove pristalice čekaju ”zapovijed” ispred Švedskog parlamenta



Ovaj medijski eksponirani ratni general je inače poznat po svojoj umiješanosti u jednom podlom masakru nad regrutima JNA u Sarajevu na početku rata, za koji još niko nije osuđen. U današnjem, muslimanskom, Sarajevu Dijvaka slave kao heroja dok ga Srbi smatraju za izdajnika i ratnog zločinca. Divjak, koji je inače izjavio da se vrijeđa kad ga nazovu Srbinom, trebao je dakle da se miri sa bosanskim Muslimanom Jasenkom Selimovićem, koje se nalazi u manje-više konstantnom sukobu sa srpskim savezima u Švedskoj, otkako je postao državni sekretar za integracije?



Nije potrebna velika mudrost da bi se shvatilo da ova grubo jednostrana i propagandistička postavka sa veoma kontraverznim likom u glavnoj ulozi samo produbljava razdor između dotičnih grupacija, kako na Balkanu tako i u Švedskoj. Mediji na Balkanu su već ranije izvjestili o protestnom pismu saveza švedskih Srba vladi Švedske zbog Selimovićevih učestalih antisrpskih ispada. A subotnje “pomiriteljske” aktivnosti su povrh svega inspirisale desetak na rat napaljenih Divjakovih pristalica da stanu pred Švedskim parlamentom sa transparentom “Generale, čekamo zapovijed!”

Šta je potrebno da se desi da bi “Liberalna partija” i ministar za integracije Erik Ulenhag shvatili da ovo cinično igranje vatrom daleko više koristi ksenofobičnim snagama u Švedskoj nego kandidaturi za Evropski parlament državnog sekretarea Jasenka Selimovića?



Spasoje Marjanović, Justicija Paks Veritas

Donera till oss »

Članak je 29. novembra objavljen u švedskom listu “Aftonbladet

Neonacistički “Bosanski Pokret Nacionalnog Ponosa” pohvalio se akcijom svojih pripadnika i Divjakovih pristalica na svom sajtu:
http://www.bosanski-nacionalisti.org/1/post/2013/11/bosanski-nacionalisti-generale-cekamo-zapovijed.html